Η ιστορία πίσω από το Halloween
Από τον Πολυχρόνη Δουλδούρη
Το Halloween είναι ,πλέον, μια γιορτή που μικροί και μεγάλοι από όλο τον κόσμο δεν την αφήνουν να περάσει απαρατήρητη. Η έκταση αυτής της γιορτής δεν περιορίζεται μόνο στην Αμερική, όπως εσφαλμένα πιστεύουν οι περισσότεροι, καθώς μέσω του διαδικτύου έχει φτάσει μέχρι και σε μικρά χωριουδάκια της Ελλάδας και είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος να περάσουμε τον χρόνο μας.
Η ιστορία του
Όλοι έχουν συνδυάσει το Halloween με την Αμερική αλλά δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο. Για την ακρίβεια, πηγάζει από ένα κελτικό - παγανιστικό έθιμο των ιρλανδών, το Σόουιν (Samhain). Σόουιν στα ιρλανδικά σημαίνει κυριολεκτικά το τέλος του καλοκαιριού. Σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή του χειμώνα ή για το κελτικό ημερολόγιο, το νέο έτος.
Το Σόουιν κατ΄ επέκταση είναι η γιορτή των νεκρών. Τη νύχτα του Σόουιν, πίστευαν πως κατέβαιναν όλα τα πνεύματα των νεκρών μαζί με τους θεούς και τους δαίμονες και προκαλούσαν αναστάτωση στους θνητούς. Όλοι οι κάτοικοι των χωριών μαζεύονταν μαζί και άναβαν φωτιές κάνοντας διάφορα φαγητά τα οποία έδινε η μία οικογένεια στην άλλη για να δείξουν τον καλό τους εαυτό στα πνεύματα. Στις ίδιες φωτιές έκαιγαν τα κόκκαλα των σκοτωμένων ζώων τους ως μορφή μικρής θυσίας και αφού δυνάμωνε η φωτιά, με έναν δαυλό, έπαιρνε η κάθε οικογένεια φλόγα και άναβαν την οικογενειακή τους εστία, έτσι ,θεωρούσαν πως ενώνονται οι οικογένειες μεταξύ τους κι έρχονται πιο κοντά.
 |
| Μια σύγχρονη απεικόνιση του Σόουιν |
Είναι αξιοσημείωτο ότι στις εκδηλώσεις που έκαναν με τις φωτιές, φορούσαν στολές και μάσκες για να μην τους αναγνωρίσουν τα πνεύματα.
Μετά από μερικά χρόνια η γιορτή αυτή μετονομάστηκε σε All Hallows' Day, η αντίστοιχη γιορτή στους χριστιανούς είναι των Αγίων Πάντων. Η παραμονή της γιορτής λεγόταν All Hallows' Eve και από αυτό βγήκε η σημερινή ονομασία 'Halloween'.
Αν και ο θάνατος είναι ο κεντρικός πυρήνας της γιορτής, δε σημαίνει ότι πρόκειται για κάτι μακάβριο, καθώς ο θάνατος συμβολίζει το τέλος- στη συγκεκριμένη περίπτωση του έτους- σημάνει και την αρχή από κάτι άλλο, καλύτερο.
Πως βρέθηκε στην Αμερική
Στα τέλη του 1700, Ιρλανδοί ξεκίνησαν να μεταναστεύουν στην Αμερική φέρνοντας μαζί και τα έθιμα τους. Στις αρχές του 1800, όπου είναι η κορύφωση της μετανάστευσης, διαδίδεται και στους υπόλοιπους κατοίκους της περιοχής. Καθώς περνούσαν τα χρόνια έγινε ευρέως γνωστό στα παιδιά τα οποία πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι, αλλά δεν έφευγαν με άδεια χέρια διότι τους έδιναν γλυκά. Στην αρχή έδιναν τα κέικ των ψυχών, κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου έδιναν κυρίως σοκολάτες και εν συνεχεία όλων των ειδών γλυκά.
Ο μύθος του Stingy Jack
Σύμφωνα με τον Ιρλανδικό μύθο, ο Τζακ είχε καλέσει τον διάβολο για ένα ποτό και έτσι έγινε. Αλλά ο Τζακ ήταν τσιγκούνης και έπεισε τον διάβολο να μεταμορφωθεί σε κέρμα για να πληρώσει όμως ο πονηρός Τζακ δεν έδωσε το κέρμα στον σερβιτόρο και έφυγε. Για να μην το κρατάει στο χέρι του, το έβαλε στην τσέπη, ξέχασε όμως ότι εκεί είχε έναν ασημένιο σταυρό με αποτέλεσμα να επιστρέψει ο διάβολος στην αρχική του μορφή και για να μην τον σκοτώσει έκανε συμφωνία μαζί του ότι θα έρθει σε έναν χρόνο να τον πάρει. Αφού πέρασε ένας χρόνος και ήρθε πάλι ο διάβολος, ανέβηκε ο Τζακ γρήγορα σε ένα δέντρο και σχημάτισε με ένα μαχαιράκι έναν σταυρό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί αν τον πάρει ο διάβολος και έκαναν πάλι συμφωνία για 10 χρόνια. Πριν να ολοκληρωθεί η δεκαετία, ο Τζακ πεθαίνει αλλά δεν τον δέχτηκε ο Θεός στον παράδεισο και τον έστειλε στην κόλαση, όμως ούτε εκεί τον δέχτηκε ο διάβολος και τον έστειλε με ένα αναμμένο κάρβουνο να κυκλοφορεί τη νύχτα.
Για να μην τον ξεχνάνε οι κάτοικοι της περιοχής, σχημάτιζαν τρομαχτικά πρόσωπα σε κολοκύθες κι έβαζαν μέσα ένα κεράκι. Εξού και οι περίφημες κολοκύθες ( Jack-O-Landern) που τις τοποθετούσαν κατά τη διάρκεια του halloween επειδή τα παιδιά κυκλοφορούσαν βράδυ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου