ΑΡΚΕΤΑ!

        

        Σοκαρισμένη παραμένει ολόκληρη η Ελλάδα από τον αδόκητο χαμό ενός παιδιού που δεν πρόλαβε να να μπει στο 19ο έτος της ζωής επειδή μερικοί φανατικοί οπαδοί μιας ομάδας αποφάσισαν να του κόψουν το νήμα της ζωής.

        Είναι αδιανόητο να έχουμε τέτοιες αρχές. Από πότε βάζουμε αυτά τα ασήμαντα πράγματα (τις ομάδες) πάνω από τον άνθρωπο; Μετά από όλα αυτά που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, πως είναι δυνατόν να μην νιώθει κανείς την ανάγκη για την βελτίωση του κόσμου;  Με αυτά που συμβαίνουν επαληθεύεται ο Curt Kobain που έλεγε ότι ντρέπεται που είναι άνθρωπος.

        Αυτός ο άθλιος φανατισμός που υπάρχει βλάπτει τις νέες γενιές, ιδίως όταν χρησιμοποιείται σε εκδηλώσεις που ενδιαφέρουν αρκετούς από τους νέους ανθρώπους (ο φανατισμός στα αθλήματα). Έτσι λοιπόν, την τελευταία μέρα του Γενάρη, ο Αλκιβιάδης μαζί με δυο φίλους του αποφάσισαν να πάνε μια βόλτα για να '' ξεσκάσουν" και στα καλά καθούμενα, βγαίνουν από ένα αμάξι δυο αποβράσματα (φανατικοί, δολοφόνοι πλέον) και φώναζαν υβριστικά συνθήματα για τον Άρη και τους όρμησαν. Ο Άλκης φώναζε να σταματήσουν γιατί υπέφερε, δεν άντεχε άλλο και αυτοί τον μαχαίρωσαν στο πόδι με ένα δρεπάνι κόβοντας την μηριαία αρτηρία με αποτέλεσμα τον θανατηφόρο τραυματισμό του Αλκιβιάδη, τραυματίζοντας και τους υπολοίπους σχετικά λιγότερο. 

        Αν και έχει χαθεί το μέτρο ελπίζουμε ΟΛΟΙ για ένα καλύτερο αύριο και πάνω από όλα ο άνθρωπος, όχι οι ομάδες.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...

Το παρακάτω κείμενο είναι από ένα fan site μιας ομάδας :

"O Άλκης δεν πρόλαβε να κλείσει τα 19. Γιατί ήταν Άρης.

Ασύλληπτο. 

Ένα γλυκύτατο παιδί δολοφονήθηκε γιατί ήταν Άρης.

Ο Νάσος δεν είναι τώρα 28 χρονών. Γιατί ήταν ΠΑΟΚ.

Ο Τόσκο χάθηκε στα 28. Γιατί ήρθε να δει τον Άρη.

Ασύλληπτο! Μανάδες θάβουν τα παιδιά τους γιατί απλά αγαπούσαν μία ομάδα...

Θα ήθελα να ουρλιάξω ένα ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ, αλλά δεν ξέρω ποιοι θα το ακούσουν...

Τουλάχιστον όσοι διαβάζετε αυτές τις γραμμές να θυμάστε πάντα τη στιγμή της αγνής επιλογής που κάνατε μικρά παιδιά, τότε που είπατε εγώ είμαι Ολυμπιακός (ή Παναθηναϊκός ή ΑΕΚ ή ΠΑΟΚ ή Άρης ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα)

Αυτή η αγνή επιλογή να είναι αιώνια αγάπη για την ομάδα σου και όχι μίσος για κάποιον που υποστηρίζει μία άλλη."

Για τον Άλκη

Από τον Πολυχρόνη Δουλδούρη