Τι μπορεί να κρύβει ένα «είμαι καλά»;

 

Τι μπορεί να κρύβει ένα «είμαι καλά»;

 

      Συμβαίνει συχνά να ρωτήσει κάποιος τον άλλο «πώς είναι», για να λάβει ως απάντηση ένα ξύλινο «είμαι καλά». Η επόμενη αντίδραση σ’ αυτό πιθανόν να είναι ένα τυπικό «Ααα εντάξει…» ή «Ωραία!» και να γυρίσει την πλάτη, κατευθυνόμενος προς την αντίθετη πορεία. Έχεις ποτέ σου όμως αναρωτηθεί τι μπορεί να υποκρύπτεται πίσω απ’ αυτή την κοινότοπη απάντηση, που από μικροί έχουμε μάθει να την χρησιμοποιούμε χωρίς να είναι απαραίτητα αληθής;

      Σε κάθε περίπτωση υπάρχει η πιθανότητα η απάντηση αυτή όχι μόνο να μην είναι αληθινή, αλλά και ο άνθρωπος αυτός να αισθάνεται καταρρακωμένος και καταβεβλημένος από τα γεγονότα τα οποία προκύπτουν στη ζωή του. Συνεπώς, είναι ευλογοφανές πως κάτι τέτοιο αντί να αποκαλύπτει μια πτυχή του εαυτού του, αποκρύπτει την πραγματική ψυχική του κατάσταση. Ωστόσο, η απάντηση αυτή, η οποία φυσικά δεν παρουσιάζει την πραγματικότητα, μπορεί να δίνεται για ποικίλους λόγους. Αρχικά, ίσως το άτομο αυτό να μην νιώθει οικεία και κατ’ επέκταση να μην εμπιστεύεται τον άνθρωπο με τον οποίο συνομιλεί. Επομένως, μέσω αυτής της απάντησης προσπαθεί να αποφύγει κάτι ουσιαστικότερο και βαθύτερο. Επιπλέον, εάν αναφερόμαστε σε άτομα τα οποία συνδέονται με στενότερους δεσμούς είναι πιθανό να καταφεύγουν σε αυτή τη λύση λόγω ανασφάλειας, μη θέλοντας να επιβαρύνουν τον συνομιλητή με τα δικά τους προβλήματα. Ακόμη, στην προσπάθεια να δημιουργήσουν μια εικόνα ''δυνατής'' και ''σκληρής'' προσωπικότητας, δηλαδή ενός επιφανειακού φαίνεσθαι, η εξωτερίκευση συναισθημάτων δεν είναι και τόσο βοηθητική, καθώς δεσπόζει η αντίληψη πως εάν μιλήσεις για όσα νιώθεις είσαι αδύναμος. Επιπρόσθετα, η συνεχής απόκρυψη τους οδηγεί εντέλει σε ανικανότητα έκφρασης των αληθινών και κυρίαρχων συναισθημάτων τους. Συνεπώς, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκφραστείς, όταν έχεις μάθει κάτι το οποίο αποκλίνει από τη συνήθη συμπεριφορά σε μεγάλο βαθμό. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και η πρακτική του να μην είσαι καλά αλλά να υποκρίνεσαι το αντίθετο, ακόμη και υπό δυσβάσταχτες συνθήκες. Τέλος, ευρέως διαδεδομένη απάντηση αποτελεί το αδιάφορο «είμαι καλά», το οποίο μπορεί να υποκρύπτει τον φόβο που  αισθάνεται το άτομο,  μιας και θεωρεί πως δεν μπορεί να αντιμετωπίσει όσα νιώθει και πιστεύοντας πως με τον τρόπο αυτό όλα αυτά θα εξαφανισθούν ως δια μαγείας.

      Αβίαστα συμπεραίνει κανείς πως πίσω από κάθε λέξη κρύβεται –πολύ συχνά- κάτι μεγαλύτερο. Τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι όπως φαίνονται. Μπορεί πίσω από ένα πλατύ χαμόγελο και ένα «είμαι καλά» να ελλοχεύουν αμέτρητα «αγκάθια» και άλλα τόσα «όχι, δεν είμαι καλά»! Οι λέξεις δε χρησιμοποιούνται μόνο ως μέσο έκφρασης αλλά και ως κάλυψη  των αληθινών συναισθημάτων.

  Γι’ αυτό, την επόμενη φορά που θα λάβεις μια τέτοια απάντηση μη βιαστείς να προβείς σε επιπόλαια συμπεράσματα… Σκέψου πως κι εσύ κάποτε βρέθηκες σε παρόμοια κατάσταση. Έτσι, εάν αντιληφθείς πως η απάντηση η οποία σου δίνεται δεν είναι πραγματική, προσπάθησε δίχως να πιέσεις το άτομο αυτό να σου μιλήσει και ουσιαστικά να σου ''ανοιχτεί''. Δώσε του χώρο και χρόνο και την κατάλληλη στιγμή η προσπάθειά σου θα ευοδωθεί. Όλοι οι άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν τα γεγονότα με ένα καθορισμένο μοτίβο αλλά με τον δικό τους μοναδικό και ιδιαίτερο τρόπο...

                                                                                                                Θ.Κ. Β' λυκείου